Home

Contact

Links

Route

 
 
Hoofdmenu
Aislingwood
Zoeken
Aislingwood-Hoofdmenu
Geschiedenis
De Ierse Wolfshond is een heel oud ras, maar zoals bij alle hondenrassen is zijn exterieur in de loop der eeuwen veranderd. Zijn voorouders werden Celtic Greyhound, Irish Hounds, Celtic Huntinghounds en Irish Wolfdogs genoemd, maar in een brief van de Griekse schrijver Flavius Arrianus (1400 v. C.) wordt al gesproken over een zeer grote, ruwharige hond met een vriendelijk karakter, een echte mensenvriend.

Een Consul uit Rome (390 v. C.) heeft een dankbrief gestuurd aan zijn broer Flavianus, voor het schenken van 7 Irish Hounds. Daaruit blijkt dat, ook toen al, de honden een zeer grote verschijning waren. Deze honden werden gebruikt in de arena van Rome voor gevechten tegen beren en ander groot wild en later als aanvallers tegen vijanden en beschermers voor de edelen in veldslagen. Vermoedelijk zijn deze grote Hounds met de Kelten / Galliërs mee naar Ierland gekomen waar ze èn als statussymbool voor edellieden èn voor de jacht op wolven gebruikt werden.

Door het uitsterven van de wolf in Ierland (1786) en het uitbreken van de oorlog (o.a. voedselschaarste) is de Irish Wolfdog bijna uitgestorven. Maar zoals eigenaren kunnen bevestigen, is zijn imposante verschijning en zijn aanhankelijke en mensvriendelijke aard de reden dat er in de geschiedeins steeds mensen zijn opgekomen voor (het voortbestaan van) de Ierse Wolfshond. Zo heeft Archibald Hamilton Rowan (1757-1834) een belangrijke bijdrage geleverd, evenals H.D. Richardson, die later met Capt. Graham heeft samengewerkt.

Captain George Augustus Graham is zeker de beroemdste fokker rond 1900. Hij heeft kosten, tijd, nog moeite gespaard om de Ierse Wolfshond weer terug te fokken naar zijn ideaalbeeld. Hier zijn zowel de Deerhound, de Barzoi, Tibetaanse Mastiff, de Mastiff en door anderen dan hemzelf, de Deense dog voor gebruikt.

Alles betreffende de Ierse Wolfshond werd door hem nauw gevolgd en beschreven; maten, gewichten, exterieur, opgroeien van pups etc. Tevens is mede dankzij de inzet van Capt. Graham in 1885 de Irish Wolfhound Club opgericht. Door zijn inzet en kunde kunnen we vandaag de dag nog genieten van de Ierse Wolfshond. Een erfenis waar we zeer zorgvuldig mee om blijven gaan.  De diversiteit die de Irish Wolfdog van 1900 toonde, komt nu ook nog voor. Fokkers waken er voor de verschillen in exterieur niet groter te maken, maar de standaard van de Ier nauwlettend te volgen en te bewaren.